مسلم بن محرز کیست؟
زندگی نامه مسلم بن محرز
در این مقاله با یکی از موسیقی دانان ایرانی به نام مسلم ابن محرز آشنا می شوید.
دوران زندگی ابن محرز مربوط به پس از شکل گیری اسلام است.
ابن محرز اصلا ایرانی بود و پدرش پرده دار کعبه بود او از موسیقیدانان به نام عصر بنی امیه است.
در زمان هشام بن عبد الملک میزیست و در موسیقی ایرانی و رومی استاد بود وی موسیقی ایرانی را در مکه و مدینه نشر داد . ابوالفرج اصفهانی در کتاب آغانی گوید : وزن رمل را که آهنگ ضربی تندی بود ، او اختراع کرد و اول کسی است که در بحر رمل تغنی کرده است
او نخست مکتب علمی را در موسیقی به وجود آورد و آوازها را به طور صحیح تنظیم نمود و خود طریقه ای در موسیقی ابداع کرد و به اصلاع و تکمیل آن پرداخت . برای اشعار عربی آهنگ ساخت و موسیقی عرب را متحول کرد . کوششهای او در موسیقی عرب و بنای آن بر اساسی صحیح سبب شد که او را صناع العرب لقب دادند
از جمله کارهای او تشکیل دسته های دختران خواننده بود . دسته ای از 50 دختر خواننده تشکیل داد که در راس آنان جمیله ، زن موسیقیدان معروف آن عصر ، آهنگ اصلی را میخواند
وقتی فضل بن یحیای برمکی از یکی از اساتید موسیقی پرسید که : بالاتر از همه موسیقیدانان کیست ؟ او در پاسخ گفت : ابن محرز اسحاق موصلی ، خواننده و موسیقیدان معروف عهد عباسی ، مکرر می گفته فحول موسیقیدانان ابن سریج و پس از او ابن محرز بوده است
ابن محرز به قدری در موسیقی ماهر و در هنر خود معروف و ممتاز بود که اگر عزم دیاری میکرد . بازار موسیقیدان آن دیار کساد میشد و به عناوین مختلف در بازگرداندن او میکوشیدند.
گویند وقتی عزیمت عراق کرد حنین بن حیری در قادسیه از او پرسید در این سفر چه نفعی در نظر گرفته ای ؟ گفت : هزار دینار . وی پانصد دینار به او داد و از او درخواست کرد که مراجعت کند او نیز چنین کرد
ابوالخطاب مسلم ابن محرز
ابوالخطاب مسلم ابن محرز
ملیت : ایرانی
–
قرن : 2
منبع :
اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف ح 140 ق)، موسیقیدان، آهنگساز و خواننده. معروف به صنّاج العرب. از بزرگان ایرانى آزاد شدهى عبدالدار بن قصى و فرزند یكى از پردهداران كعبه بود. در آغاز نزد ابنمسجح موسیقى آموخت. چندى در مكه و چندى در مدینه بود و در آنجا نزد عزت المیلاء، بانوى تنبك نواز، ضرب آموخت. سپس به شام و ایران رفت. نغمهها (الحان) و آوازها (غناى) ایرانى و یونانى را فراگرفت. آنچه به نظرش نیكو مىآمد برمىگزید. آوازهى وى بیشتر براى اختراع دایرهى ایقاعى رحل و گونهاى همسرایى معروف به زوجخوانى است كه دختران اجرا مىكردهاند. زیبایى كارهاى او در سادگى آنها است. در جشنوارهى نوازندگان زمان ولید اموى، كه به افتخار جمیله خوانندهى پرآوازهى عرب برپا شده بود، ابن محرز چنگ مىنواخت. او را پس از ابنسریج بزرگترین موسیقیدان عرب مىدانند. وى دچار جذام بود و كمتر در برابر مردم ظاهر مىشد آهنگهایش را به احتمال باید كنیزى خنیاگر اجرا مىكرده. یونس الكاتب و حبابه (زن خنیاگر) از شاگردان او بودند. بیمارىاش او را از دیار و مردم دور ساخت و سرانجام در گمنامى درگذشت.
